W sierpniu wyrusza wyprawa Wielki Szlak Himalajski 2015, która podążać będzie ze wschodu na zachód przemierzając liczące 1700 km pasmo Himalajów. Będzie to pierwsza polska próba przejścia najwyżej położonego szlaku pieszego na świecie. Działający samodzielnie dwuosobowy zespół w składzie: Bartosz Malinowski i Joanna Lipowczan planuje przebyć trasę w około 130- 150 dni.
Trekking w Himalajach – dla wielu osób to spełnienie marzeń o poznaniu najwyższych gór Ziemi, odmiennej kultury, o spotkaniu ze wspaniałą przyrodą i krajobrazami wysokogórskimi, różnych grup etnicznych zamieszkującymi jedne z najbardziej odległych zakątków globu.
Podróżowanie staje się coraz bardziej dostępne i masowe. Czy mamy jednak świadomość jak minimalizować nasz wpływ na środowisko naturalne, jak zachować się w czasie dalekich podróży? Czy myślimy o tak prozaicznych kwestiach, jak np.: co zrobić ze śmieciami, które każdego dnia „produkujemy” podczas naszych wypraw? Czy zadajemy sobie trud, aby przed wędrówką przygotować się do niej? Poczytać o zwyczajach, kulturze, obyczajach miejsca, do którego się wybieramy? Nauczyć się kilku podstawowych zwrotów w lokalnym języku? Mimo licznych artykułów dotyczących odpowiedzialnej turystyki, podróżnicy z całego świata popełniają gafy (świadomie lub nie), mają problemy z odnalezieniem się w innej kulturze, cywilizacji. Wielu turystów usilnie próbuje zmieniać i przekonywać lokalną ludność do swoich racji.
Jednym z celów utworzenia Wielkiego Szlaku Himalajskiego przez rząd nepalski było promowanie turystyki w nieuczęszczanych regionach północnego Nepalu. Otwarcie szlaku miało ożywić rejony, w których nie ma ruchu turystycznego a sytuacja ekonomiczna miejscowej ludności jest zła. Z jednej strony to ważna inicjatywa biorąc pod uwagę fakt, że ci ludzie żyją często na granicy ubóstwa. Z drugiej jednak strony na podróżnikach i organizatorach ruchu turystycznego spoczywa ogromna odpowiedzialność, żeby te rejony nie podzieliły losów tras trekkingowych wokół Annapurny czy do bazy pod Everestem. Żeby nie doszło do niekontrolowanego rozwoju infrastruktury turystycznej, zanieczyszczenia środowiska, dewastacji przyrody, czy niszczenia kultury i tradycji lokalnej ludności. Dlatego tak ważne jest trzymanie się zasad tzw. odpowiedniego podróżowania, która kładzie nacisk zarówno na aspekty ekologiczne jak i na te związane z poszanowaniem miejscowej kultury. Należy pamiętać, że jesteśmy gości w tamtych stronach – też byśmy nie chcieli, żeby goście w naszym domu wywracali nam wszystko do góry nogami. – podkreślają Joanna Lipowczan i Bartosz Malinowski, którzy podejmą próbę samodzielnego przejścia Wielkiego Szlaku Himalajskiego.
Wraz z powstaniem Wielkiego Szlaku Himalajskiego (trawers Himalajów, liczący 1 700 km) powstał tzw. Kodeks Postępowania czyli Kodeks Dobrych Praktyk mający na celu promowanie odpowiedzialnej turystyki opartej na poznawaniu lokalnej kultury, na poszanowaniu środowiska naturalnego oraz mieszkańców, np. korzystanie z usług i kupowanie lokalnych produktów.
Oto niektóre zasady kodeksu, z którymi warto zapoznać się przed wyjazdem w Himalaje. Wiele z nich ma charakter uniwersalny i mogą być stosowane podczas trekkingu w każdym miejscu na świecie.
Śmieci
Zabieraj ze sobą swoje śmieci, także te leżące na szlaku dając dobry przykład innym podróżnikom i miejscowej ludności; unikaj brania foliowych torebek od sprzedawców; nie zakopuj śmieci (niszczy to glebę i jest niebezpieczne dla zwierząt, które mogą je wykopać i się nimi zatruć lub zranić); zużyte baterie zabierz do swojego kraju.
Wyżywienie
Jedz w lokalnych restauracjach; próbuj lokalnej kuchni; nie kupuj wody butelkowanej na szlaku (wodę ze strumieni można uzdatnić np. jodyną); jeśli wędrujesz w większej grupie starajcie się zamawiać ten sam rodzaj potraw w tym samym czasie (ułatwia to pracę osobom przygotowującym posiłek i zmniejsza ilość paliwa potrzebnego do gotowania).
Ważnym elementem wyposażenia podczas wielotygodniowych górskich wypraw są palniki i maszynki do gotowania wody i przyrządzania posiłków. Szczególnie jeśli nasz wyjazd planowany jest w miejsca odludne i pozbawione jakiejkolwiek infrastruktury turystycznej warto rozważyć zabranie maszynki do gotowania z uniwersalnym palnikiem na różnego rodzaju paliwa. Dywersyfikacja paliw daje nam komfort i bezpieczeństwo, gdy skończy nam się gaz w butli, a w promieniu wielu kilometrów nie ma żadnego sklepu, możemy użyć innego rodzaju paliwa, np: benzyny, nafty czy ropy. W tej sytuacji zawsze możemy liczyć na pomoc autochtonów, którzy napełnią naszą czerwoną butelkę paliwem ze swojego agregatu – dodaje Bartosz Malinowski.
Ogniska
W Nepalu drewno jest towarem deficytowym, a szlaki często prowadzą przez tereny rezerwatów – nie pal ognisk – odpowiednio dobrana ciepła odzież sprawi, że palenie ognisk nie jest konieczne.
Nieczystości
Korzystaj z miejscowych toalet, a w przypadku ich braku wykop dziurę w odległości co najmniej 100 m od źródła wody; zużyty papier toaletowy powinien zostać spalony lub zakopany.
Pranie i zmywanie naczyń
Nie używaj detergentów i pasty do zębów bezpośrednio w strumieniach, rzekach czy jeziorach; myj naczynia 50 m od źródła wody używając piasku lub śniegu zamiast detergentów; obnażanie części ciała podczas kąpieli uznawane jest za nieprzyzwoite (używaj zasłonki, ręcznika czy namiotu kąpielowego).
Ochrona przyrody
Nie kupuj produktów wykonanych z zagrożonych gatunków; nie dokarmiaj dzikich zwierząt (stają się zależne od człowieka); nie zostawiaj resztek jedzenia; nie bierz udziału w polowaniach.
Kultura
Pozdrawiaj miejscowych ludzi tradycyjnym „Namaste!”; ubieraj się odpowiednio (kobiety powinny zakrywać kolana i ramiona, szczególnie w miejscach kultu religijnego, mężczyźni nie powinni obnażać klatki piersiowej); zawsze pytaj o zgodę na sfotografowanie ludzi i szanuj ich decyzje; kupuj lokalne pamiątki za godziwą cenę (wspierasz miejscowe rękodzieło); nie rozdawaj dzieciom słodyczy, długopisów czy pieniędzy (to zachęca je do żebrania); nie podawaj leków jeśli nie jesteś lekarzem; nie jedz lewą ręką i nie podawaj nią rzeczy (ludność Himalajów uważa ją za nieczystą); naucz się języka nepalskiego w takim stopniu, w jakim to możliwe i używaj go w kontaktach z miejscową ludnością.
Wejście na prywatne posesje
Jeśli chcesz rozbić namiot na terenach zamieszkałych, uzyskaj zgodę właściciela posesji; przed wejściem do czyjegoś domu zdejmij buty; miejsce, w którym przyrządza się posiłek jest uznawane za święte – upewnij się, czy możesz wrzucić do paleniska swoje śmieci.
Podróżuj odpowiedzialnie – zabieraj tylko wspomnienia, zostawiaj tylko ślady swoich stóp (jak głosi motto Kodeksu Postępowania Wielkiego Szlaku Himalajskiego).
Wyprawa sponsorowana jest przez marki: Fjällräven, Brunton i Primus.
Materiał powstał przy współpracy z Bartoszem Malinowskim.
Więcej o wyprawie na: http://wielkiszlakhimalajski.pl/
źródło: sponsor wyprawy
