Góra Mulhacén jest częścią Parku Narodowego Sierra Nevada, wpisanego na listę rezerwatów biosfery UNESCO. Choć region ten znany jest głównie z atrakcyjnych stoków narciarskich, to przyciąga turystów również latem. Mulhacén to najwyższy szczyt kontynentalnej Hiszpanii i jednocześnie jedna z najwyższych gór Korony Europy, którą (latem) można zdobyć bez sprzętu wspinaczkowego. Nazwa szczytu prawdopodobnie pochodzi od sułtana Abu’L-Hasana Ali Ibn Saada (znanego jako Muley Hacén), który rządził Emiratem Granady w latach 1464-1482.
Wejście na Mulhacén latem pozbawione jest trudności technicznych – głównymi utrudnieniami są długie podejścia, stała ekspozycja na słońce, brak miejsc do uzupełnienia zapasów wody i wysokość. Pokonanie takiego przewyższenia może okazać się bardzo trudne, jeśli nie ma się odpowiedniej kondycji fizycznej. Wrażliwe osoby mogą też odczuwać lekkie objawy choroby wysokościowej. Turyści o dobrej kondycji bez większego problemu wejdą na Mulhacén w jeden dzień, ale trasę tę można podzielić na dwa dni – z noclegiem „na dziko”, w schronisku lub w jednym z prostych schronów turystycznych znajdujących się na szlaku.
Garść informacji:
Wysokość: 3479 m
Pierwsze wejście: 1804 rok (hiszpański botanik Simón de Rojas Clemente)
Wyposażenie: wygodne buty trekkingowe, spory zapas wody, kijki trekkingowe
Trudność: brak trudności technicznych, wymagająca kondycyjnie
Najlepszy czas na wejście: połowa maja – wrzesień
Droga na Mulhacén nie uraczy nas bogactwem roślinności – czeka nas surowy, skalisty, niemal pustynny
widok (choć na szlaku można też znaleźć unikalne okazy wysokogórskiej flory!). Wrażenie robią natomiast mijane
po drodze jeziora polodowcowe, na przykład Laguna Río Seco czy Laguna Caldera. Na szczyt prowadzi wiele
szlaków i ich wariantów, ale najchętniej wybierane przez turystów to:
Trasa z Hoya de la mora
Długość: około 13,3 km
Czas wejścia: 7 godzin
Z parkingu przy punkcie zaznaczonym na mapie jako Hoya de la Mora (niedaleko ośrodka narciarskiego Pradollano) ruszamy szlakiem, który pokrywa się z trasą na Veletę. Szlak początkowo kilkakrotnie przecina asfaltową drogę. Bardzo szybko docieramy do pomnika Matki Boskiej Śnieżnej i dalej kierujemy się wyraźną
ścieżką w stronę Velety. Następnie odbijamy na przełęcz Carihuela, gdzie znajduje się charakterystyczny schron turystyczny. Z przełęczy rozciąga się panorama na najwyższe szczyty Sierra Nevada. Kolejnym punktem orientacyjnym na trasie jest schron Vivac de la Calderaspod, którego na szczyt prowadzi stromy odcinek.
Trasa z Capileira
Długość trasy z parkingu Hoya del Portillo: około 16,7 km
Czas wejścia: około 7,5 godziny
Malownicza wioska Capileira będzie wspaniałym punktem startowym dla turystów, którzy oprócz piękna gór cenią też architekturę – zachwyca wąskimi uliczkami i białymi domkami pokrytymi charakterystycznymi dla regionu płaskimi dachami (terraos). Szlak prowadzi przez schronisko Poqueira (2 500 m), dlatego szczególnie poleca się go osobom, które chcą podzielić wejście na szczyt na dwa dni. Wielu turystów decyduje się na skrócenie trasy i zaparkowanie przy Hoya del Portillo. Szlak prowadzi przez Alto Chorillo (2721 m) i Mulhacen II (3362 m). Ostatni odcinek jest dość stromy i pełny luźnych kamieni.
Trasa z Trevélez
Długość trasy: 10,7 km
Czas wejścia: niecałe 8 godzin
Usytuowane na zboczu góry Mulhacen Trevélez (1500 m) jest jednym z najwyżej położonych miasteczek w Hiszpanii. Szlak prowadzi przez polodowcowy płaskowyż Siete Lagunas. Choć hiszpańska nazwa sugeruje, że zobaczymy tam siedem jezior, stopień ich wypełnienia zależy od pory roku. Trasa jest wymagająca fizycznie, ale nagradza niesamowitymi widokami. W razie potrzeby można bez problemu przenocować w jednym ze znajdujących się na szlaku schronów turystycznych.
