Znajdujący się na granicy z Czarnogórą Maglić to najwyższy szczyt Bośni i Hercegowiny, górujący nad dziewiczą puszczą Perućica. Jednodniowa wędrówka na tę górę to obowiązkowy punkt dla zdobywców Korony Europy i liczącej siedem szczytów Korony Bałkanów. Wspinaczka na szczyt zachwyci osoby tęskniące za niezatłoczonymi, dzikimi górami i prawdziwym wyciskiem.
Spis treści
Garść informacji:
Wysokość: 2386 m n.p.m.
Trudność: umiarkowana, wymagająca kondycyjnie, z kilkoma eksponowanymi fragmentami
Najlepszy czas na wejście: maj-wrzesień
Sugerowane wyposażenie: kijki trekkingowe, rękawice do via ferrat
Góra znajduje się na terenie Parku Narodowego Sutjeska. Dominuje nad zajmującą część parku dziewiczą puszczą Perućica. Las ten stanowi dom dla wielu endemicznych gatunków flory. Niektóre z tutejszych drzew mają ponad 300 lat! Wstęp do Parku Narodowego jest płatny. Na szczyt Maglića można dotrzeć również z Czarnogóry, od strony jeziora Trnovačko, ale najpopularniejszą trasą jest pętla ze wsi Prijevor.
Szlak z Prijevor na Maglić z zejściem od strony Czarnogóry: Pętla Prijevor – Maglić – Jezioro Trnovačko – Prijevor
Długość pętli: 13 km
Czas przejścia całej trasy: 7-8 godzin
Długość trasy na szczyt: 2 km
Sugerowany czas wejścia na szczyt: 2,5 godziny
Na wędrówkę warto wybrać słoneczny dzień, ponieważ szczyt zasłużył na swoją nazwę (“magla” to po bośniacku “mgła”). Już widoki z polany Prijevor to obietnica niezapomnianych doświadczeń. Dookoła rozciąga się surowy krajobraz, nad którym oczywiście króluje Maglić. Startująca z polany trasa jest krótka, ale bardzo intensywna. Ścieżka szybko zaczyna się piąć stromo pod górę, a im dalej, tym ciekawiej. Maszerujemy po kruchych, wapiennych skałach, które mogą się osypywać. Dobre buty trekkingowe to podstawa. W wielu miejscach trzeba naprawdę pewnie stawiać kroki, często też wspierać się rękami. Trudność mogą sprawiać mocno eksponowane odcinki podczas trawersu zbocza. Na końcowym, stromym odcinku drogę ubezpieczają stalowe liny, dlatego wielu turystów porównuje tę trasę do wejścia na Kościelec lub do fragmentów Orlej Perci.
Mimo że to najwyższy szczyt Bośni i Hercegowiny, na jego wierzchołku powiewa flaga Serbii. Sporo przestrzeni na szczycie pozwala spokojnie odpocząć przed zejściem, rozkoszować się widokami i zrobić pamiątkowe zdjęcia.
Schodząc południowym zboczem Maglića, przekraczamy granicę z Czarnogórą. Kierujemy się początkowo dość stromą ścieżką, na której należy ostrożnie stawiać kroki ze względu na osypujące się podłoże. Ból kolan po zejściu wynagradza jednak zapierający dech w piersiach widok na mające kształt serca jezioro Trnovačko. Stamtąd droga nie sprawia już żadnych trudności i po mniej więcej dwóch godzinach docieramy z powrotem na parking w Prijevor. Alternatywna trasa wiedzie z Lokva Dernečište. Jest nieco łatwiejsza, ale w jednym ze żlebów jest krucho – polecany kask.
Droga do Prijevor jest w złym stanie i nie każdy samochód tam wjedzie. Jeśli nie posiadasz auta z napędem 4×4 lub masz niskie zawieszenie, lepiej oszczędź sobie kosztów naprawy. Możesz ruszyć pieszo z miejscowości Tjentište, to oznacza jednak dodatkowy dzień trekkingu.
