Członkowie wyprawy Polish Greenland Expedition od dwóch tygodni przemierzają największą wyspę świata. Za nimi 200 km.
***
Mateusz Waligóra i Łukasz Supergan wyruszyli na początku maja z Kangerluusaq leżącego na zachodnim wybrzeżu Grenlandii. Od Isortoq, osady na wschodzie wyspy dzieliło ich wówczas 600 km. Dziś 1/3 tego dystansu jest już za nimi.
Podróżnicy są samowystarczalni. Poruszają się na nartach, a wszystko, co potrzebne, ciągną na pulkach, specjalnych saniach. Podczas codziennych rozmów, które publikowane są na ich profilach w mediach społecznościowych, opowiadają o szczegółach wyprawy – podziale obowiązków, rytmie ekspedycyjnego życia, radzeniu sobie z niskimi temperaturami i problemami.
Zdarza się, że rankiem w namiocie jest – 20 stopni Celsjusza. – Wychodząc, zakładamy na siebie wszystkie warstwy, a potem rozbieramy się z tej cebuli i idziemy w samych bluzach – opowiada Mateusz Waligóra, dla którego wyprawa przez Grenlandię jest sprawdzianem generalnym przed ekspedycją na biegun południowy, którą planuje na końcówkę tego roku. Jak zauważa, nawet jeśli zakładają biwak w martwej ciszy, nie oznacza to, że w nocy nie obudzą ich mocne podmuchy.
Do tej pory droga prowadziła ich delikatnie pod górkę – w ciągu dwóch tygodni osiągnęli wysokość 1800 m n.p.m., ale niedługo znajdą się w najwyższym punkcie swojej trasy i potem będzie już z górki.
Za nimi pierwszy dzień przerwy. – Długość tej wędrówki czujemy w kościach i mięśniach, ciężar sań daje się we znaki. Dlatego postanowiliśmy, że dzień z silnym wiatrem wykorzystamy na całodniowy biwak – jedzenie, picie, regenerację, sprawdzimy też, ile mamy zapasów – opowiada Supergan.
– W takim dniu zaczynamy kalkulować, ile mamy do celu, ile za nami, czy wystarczy nam jedzenia. To są rzeczy, które zaprzątają głowę na jawie. Czego uczy mnie ta wyprawa? Łagodności i wdzięczności, za to, że do tej pory udaje nam się rozwiązywać wszystkie problemy – mówi Waligóra.
Wyprawa formalnie nosi nazwę Polish Greenland Expedition A-22-750. Ostatni człon to unikalny numer przyznawany wyprawie przez rząd Grenlandii. Polish Greenland Expedition to z kolei nawiązanie do pierwszej polskiej wyprawy naukowej w Arktykę, która wyruszyła 85 lat temu ze Lwowa. W jej skład weszło dwóch późniejszych profesorów Uniwersytetu Wrocławskiego – Aleksander Kosiba i Alfred Jahn. Naukowego i organizacyjnego wsparcia udzielił im sam Henryk Arctowski, pionier badań nad zmianami klimatu, uczestnik słynnej wyprawy „Belgiki”, podczas której razem z późniejszym zdobywcą bieguna południowego Roaldem Amundsenem spędził zimę w lodach Antarktydy.
Trasę wyprawy można śledzić tutaj:
Informacja prasowa
