Gra według zasad. Szczegóły pierwszego wejścia na Kunyang Chhish East

przez Aneta Żukowska | Opublikowano 14 sierpnia 2013 11:28

Mierzący 7852 m n.p.m. Kunyang Chhish East, jeden z wierzchołków masywu Kunyang Chhish w Karakorum (na którego główny wierzchołek pierwszego wejścia dokonał w 1971 roku Andrzej Zawada), zajmował dotychczas 21. miejsce na liście najwyższych niezdobytych gór na świecie. Jednak tym, co przede wszystkim przykuwało uwagę wspinaczy z całego świata była nie wysokość, a jego 2700 – metrowa, południowo – zachodnia ściana.

Powszechnie uważana za jeden z największych nierozwiązanych problemów wspinaczkowych w górach wysokich stawała się celem kilku mocnych wypraw. Najbliżej sukcesu byli Steve House i Vince Anderson, którzy w 2006 roku zawrócili około 300 metrów od szczytu.

Kunyang Chhish East - linia drogi z zaznaczonymi obozami (fot. arch. Hansjörg Auer)

Kunyang Chhish East – linia drogi z zaznaczonymi obozami (fot. arch. Hansjörg Auer)

W tym roku wyzwanie zdobycia Kunyang Chhish East podjął team, w którego skład weszli Hansjorg Auer, jego brat Matthias i Simon Anthamatten.

Mocna trójka, łącząca doświadczenie różnych rodzajów wspinaczki na całym świecie, na pierwsze problemy napotkała jednak jeszcze zanim wyprawa na dobre się rozpoczęła.

Baza pod Kunyang Chhish East

Baza pod Kunyang Chhish East

Długie starania o pozwolenie na wspinaczkę, problemy z paszportem Simona, a na koniec kontuzja ręki Matthiasa postawiła całe przedsięwzięcie pod dużym znakiem zapytania.

Musiałem usiąść i wszystko przemyśleć. Poświęciliśmy temu projektowi sporo czasu, zbieraliśmy informacje, trenowaliśmy. Postanowiliśmy z Simonem stawić czoła przeciwnościom i spróbować – relacjonuje Hansjorg Auer, pomysłodawca i organizator wyprawy na Kunyang Chhish East.

Hansjorg trawersuje na wysokości 5600 m

Hansjorg trawersuje na wysokości 5600 m

Jak wspominają Hansjorg i Simon, którzy sami wyrszyli w kierunku bazy, swój cel zobaczyli po raz pierwszy idąc wzdłuż moreny lodowca Pumari Chhish – Powiedziałem wtedy Simonowi: nie mogę w to uwierzyć, to prawdziwy potwór… Posuwaliśmy się dalej w kierunku bazy. W pewnym momencie Simon się zatrzymał. Chmury zaczęły się unosić i wreszcie mogliśmy zobaczyć całą południowo – zachodnią ścianę aż do samego szczytu Kunyang Chhish East. Spojrzeliśmy na siebie zdając sobie sprawę, że wcześniej widzieliśmy jedynie połowę góry.

Dwójka wspinaczy rozpoczęła aklimatyzację w okolicach bazy. Jej zwieńczeniem było wejście na mierzący 6400 m n.p.m. Icea Cake Peak i biwak na szczycie.

Wreszcie, po 20 dniach od decyzji o stawieniu czoła przeciwnościom, Hansjorg i Simon byli gotowi do zmierzenia się z Kunyang Chhish East. W międzyczasie do bazy dotarł także Matthias, ale brak aklimatyzacji i kontuzja uniemożliwiły mu udział w akcji.

Silny wiatr i wzmagająca się zamieć zatrzymała pierwszy atak na wysokości 7000 m n.p.m.

Hansjorg prowadzi w mikstowym terenie na wysokości 6500 m

Hansjorg prowadzi w mikstowym terenie na wysokości 6500 m

Zazwyczaj jestem bardzo spokojny w czasie trudnych sytuacji w górach i kontroluję emocje. Wtedy, około 8 rano zdałem sobie jednak sprawę, że jeżeli nie zareagujemy teraz, to zrobi to góra. Spakowaliśmy się i przebiliśmy do podstawy ściany. (…) W przypadku Kunyang Chhish nie chcieliśmy łamać żadnych zasad – podsumował pierwszą próbę Austriak.

Cztery dni później wspinacze podjęli kolejną próbę, ale lawiny i tony świeżego śniegu zmusiły ich do odwrotu z wysokości 5600 m n.p.m..

Strony: 1 | 2

Skomentuj

XHTML: Możesz korzystać z tych znaczników HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 


Outdoor Magazyn